زئوس یونانی، نیکی آسمان تو، ملکه خدایان رومی، مشتری

هستیا که به عنوان الهه باکره دور از آتش، عزیزان و عزیزان شناخته می‌شود، و می‌توان گفت که پسر اصلی کرونوس و رئا نیز بوده است. گایا که از اعمال شریک زندگی خود خشمگین شده بود، مردمک‌های زن را خرید تا بتواند پدر را مجازات کند. (کتاب مقدس، فصل دوم، آیه ۴۰۳؛ کتاب اخلاق ارسطو، آیه دهم، آیه نهم، آیه دوم؛ کتاب مقدس، فصل سوم، آیه بیست و یکم، آیه ششم، آیه ششم) ویژگی‌های معمول آنها عبارتند از: عصای سلطنتی جدید، عقاب، رعد و برق و شمشیری از جنس طلا که در دست دارد و همچنین یک گنجینه بزرگ.

اورانوس از مردمک‌هایش متنفر بود و از آنها می‌ترسید، چرا که تصاحب آنها می‌توانست بعدها او را سرنگون کند. او با هم مردم را به خدمت گرفت – سه سیکلوپ، سه هکائونیچر و دوازده تایتان. زئوس در بزرگسالی، کرونوس را به دنیا آورد که از فرزندانی که بلعیده بود، سرفه می‌کرد و پس از آن، زئوس با خواهرش هرا شریک شد. در حالی که رئا اغلب به داشتن ژرفا معروف است، زئوس همچنین صاحب پسری از ژرفا است. کرونوس پس از تولدش مردمک‌هایش را بلعید، اما وقتی رئا نزدیک به بارداری بود، زئوس به اورانوس و ژرفا گفت که چگونه از فرزندشان مراقبت کنند.

او فرزندان بی‌شماری داشت که حسادت تازه را از هرا دور می‌کرد. وقتی او با هادس است، زمین تازه مرده است. دمتر دختری به نام پرسفونه به دنیا آورد که از هادس از دنیای زیرین بیرون رانده شده بود. او قوانین مقدس جدید را مدیریت کرد و برنامه‌های زندگی و مرگ را از بین برد. از آنجایی که الهه از کشاورزی بیرون آمده بود، مسئول جدیدترین باروری سطح زمین بود. او بخش زیادی از خانه خرمای خود را صرف کرد.

آنتونینوس لیبرالیس، در کتاب دگردیسی‌ها، می‌گوید که شما به رئا آغاز می‌دهید تا بتوانید زئوس را در غاری مقدس و زیبا در کرت، پر از زنبورهای مقدس، به دنیا بیاورید و آنها در نهایت پرستار بچه خودتان خواهند بود. هرا او را به آمالتئا می‌دهد، که گهواره خود را از درختی آویزان می‌کند، جایی که او نه در بهشت، نه در دنیا و نه حتی در دریا نیست، به این معنی که وقتی کرونوس بعداً به دنبال زئوس می‌گردد، نمی‌تواند او را پیدا کند. آنها به او شیر بز ماده آمالتئا می‌دهند، زیرا کوریت‌ها از غار جدید محافظت می‌کنند و شما می‌توانید نیزه‌ها را به محافظان آنها بزنید تا کرونوس به گریه نوزاد گوش ندهد. بر اساس آپولودوروس، رئا پس از زایمان، در غار دیکته، به پری‌های خود، آدراستیا، و آیدا، دختران ملیسوس، شیر می‌دهد تا به عنوان پرستار بچه خدمت کند.

مجسمه‌های عاجی از "پسر الهی" توسط سر آرتور ایوانز در نزدیکی هزارتوی کنوسوس کشف شد. آخرین گزارش‌ها از مینوس و اپیمنیدس نشان می‌دهد که چنین غارهایی زمانی توسط پادشاهان و کاهنان برای پیشگویی در اتاق‌های مخصوص جوجه‌کشی استفاده می‌شده است. در کرت، زئوس در غارهای کدهای تبلیغاتی بدون واریز کازینو goldbet زیادی در دوران کنوسوس، آیدا و پالائیکاسترو پرستش می‌شد. این موجود جنبه‌های حرفه‌ای بیشتری داشت و به روش‌های مختلفی پرستش می‌شد؛ به عنوان مثال، برخی از فرقه‌های محلی، زئوس را به عنوان یک خدای جهان خاکی عالی به جای خدای آسمان خود ابداع کردند. این مرد پدر برخی از قهرمانان بود و در بسیاری از فرقه‌های محلی ظاهر می‌شود.

دقیقاً چه انرژی‌هایی ویژگی‌های زئوس را اجرا می‌کردند؟

هنگامی که زئوس و برادرانش حکومت فدرال را به صورت بسته‌ای بین خود تقسیم کردند، پوزئیدون اقیانوس، هادس سیاره پایینی و زئوس آخرین هوا و بالاترین مکان‌ها را به دست آوردند، با این حال سیاره برای همه یا هر کسی مشترک شد (هوم. ایل. xv. 187, &c., we. 528, ii. 111; ویرجین. آن. iv. 372). او پدر رهبران و قهرمانان بی‌شماری از موجودات فانی بود که مشهورترین آنها پرسئوس، هراکلس (Herakles) و هلنه از تروی بودند. هارپی‌های بالدار تازه، که به عنوان "سگ‌های زئوس" شناخته می‌شوند، حیوانات وحشی بودند که توسط خدا مأمور شده بودند تا از موجودات فانی در غیر این صورت آزار دهنده جلوگیری کنند.

خواهر و برادرهایی که از زئوس دور هستند

پوزئیدون به جدیدترین عیسی اقیانوس‌های شما تبدیل شد، در حالی که شما هادس هستید که رهبر جدید دنیای زیرین خود شده‌اید. کرونوس پس از نوشیدن نوشیدنی، موظف است شاگردان خود را پاکسازی کند. به همین دلیل، زئوس توانست در غار بالغ شود و از هر دو دست پدرش در امان باشد.

از ترس اینکه مبادا از تخت سلطنت پایین کشیده شود، فرزندانی را که از رئا به دنیا آورده بود، بلعید. دوران حکومت او در واقع دهه‌های شگفت‌انگیز نامیده می‌شود، زیرا فانی‌ها به دلیل قانون کنترل نشده بودند. کرونوس، فرزند آنها، مایل است توجه مادرش را به دور از همه شاگردانش جلب کند.

• در این اثر هنری، زئوس می‌تواند به عنوان پدر قادر مطلق و شما ممکن است از خدایان پادشاه باشید و شما پسران خواهید بود، بسته به نوکی که از مجسمه زئوس المپ‌نشین از فیدیاس تجسم یافته است.
• به راهنمایی او، آن مرد خود را به عنوان ساقی المپیکی نقاب زد و پدرش را به خاطر نوشیدن شراب‌های مسموم فریب داد.
• اگر شما لاکتانتیوس هستید، او را زئوس می‌نامند و شما ذن خواهید بود، نه زمانی که او بخشنده تازه از زندگی است، بلکه زمانی که او حرف اول نام شاگردان کرونوس بود.
• او اناری برایشان فراهم کرد که زن را برای ابدیت به دنیای زیرین پیوند داد.
• اگر شما هزیود هستید، ادعا می‌کنید که هرا بلافاصله پس از تولد آتنا از زئوس، هفائستوس را برای فرزند خود فراهم می‌کند، مدل‌های دیگر، مانند هومر، هفائستوس را از زمان کودکی زئوس به تصویر می‌کشند و شما نیز هرا را خواهید دید.

زئوس، الهه تازه باردار متیس را بلعید، زمانی که یک پیشگو فاش کرد که فرزندش در واقع او را به عنوان ملکه خدایان خود تغییر خواهد داد. پس از لغزش خدایان تایتان، زئوس و برادرانش برای تقسیم حکومت بر کیهان، بارها تلاش کردند – زئوس هوای جدید، پوزیدون اقیانوس و هایدس دنیای جدید زیرین را به دست آوردند. کرونوس و متحدانش در برهه‌ای از زمان شکست خوردند و به زندانی در زیر زمین تبعید شدند. با افزایش سن، زئوس الهه تازه باردار متیس را برای تحریک خود به کار گرفت.

در یک نمایشنامه طنزآمیز عالی، «گفتگوهای خدایان خود» اثر لوسیان، زئوس هلیوس را سرزنش می‌کند که اجازه می‌دهد چیزی اتفاق بیفتد؛ او ارابه آسیب‌دیده جدید را برای او به کار می‌گیرد و به هلیوس هشدار می‌دهد که اگر دوباره جرات انجام این کار را داشته باشد، او را با رعد و برق خواهد زد. زئوس برای ایکسیون، کسی که به جرم قتل پدرش گناهکار شناخته شده بود، از تطهیر و رهایی المپ، ترحم کرد. با محوریت دیودوروس سیسیلی، زئوس آسکلپیوس را به دلیل شکایات هادس، که نگران کاهش تعداد افراد جهان زیرین به دلیل رستاخیز آسکلپیوس بود، کشت. زئوس از نوه‌اش آسکلپیوس می‌ترسد که رستاخیز نمایشی را برای کمک به مردم انجام دهد، زیرا او آسکلپیوس را با رعد و برق خود به قتل رساند. اما وقتی تمیس (یا پرومتئوس) پیشگویی کرد که پسری که از تتیس زاده شده است، ممکن است از پدرش قدرتمندتر باشد، تتیس با جدیدترین موجود فانی، پلئوس، شریک می‌شود. زئوس دعای کالیروئه را برای پسرانش از آلکمائون، آکارنان و آمفوتروس، اجابت کرد و به سرعت گسترش یافت تا بتوانند انتقام فقدان پدر به دست فگئوس و دو پسر شگفت‌انگیزش را بگیرند.

دیودوروس سیسیلی (فلوریدا، ۱۰۰ سال اول پیش از میلاد) از یک نقطه به کوه آیدا به عنوان زادگاهش نگاه می‌کند، اما بعداً می‌گوید که او در دیکته خلق شده است، و آپولودوروس، اسطوره‌شناس (پست هزاره اول یا دوم) نیز می‌گوید که او در غاری در دیکته متولد شده است. زئوس به دلیل نام‌های خانوادگی متعدد، که به آنها القاب می‌گویند، لقب گرفته است. افلاطون، در کراتولوس خود، ریشه‌شناسی خاصی از تعریف زئوس ارائه می‌دهد: «دلیل وجود همیشه به چیزی»، به دلیل جناس‌هایی که از نام‌های جایگزین زئوس (ذن و دیا) تا کلمات یونانی برای زندگی و «به دلیل» متغیر است. در پیشگویی دودونا، همسر او دیونه نامیده می‌شود، به همین دلیل ایلیاد جدید می‌گوید که او پدر آفرودیت بوده است.

الهه زمین، گایا (Gaea)، که از زندانی شدن تایتان‌ها خشمگین شده بود، به جانوران جدید توصیه کرد که برخلاف خدایان از المپ خارج شوند. کرونوس هر یک از شاگردان خود را در حالی که متولد شده بودند، بلعید، اما زئوس هر زمان که مادرش او را از آنجا دور می‌کرد، از آنجا فرار می‌کرد و به تایتان جدید یک جایگزین سنگی پیچیده شده در قنداق می‌داد. مادربزرگش گایا از زندانی شدن جدیدترین تایتان‌ها خشمگین بود، اما شاگردان آنها، گیگانت‌های جدید، را احضار کرد تا انتقام آنها را بگیرد. اگر رئا یک سنگ گرانیتی پیچیده شده در قنداق را در جایگاه کرونوس قرار نمی‌داد و کوچکترین پسرش را در غاری برای ایدا، خدای کرت، پنهان نمی‌کرد، ممکن بود خود زئوس خورده شود. هفائستوس، هبه و آرس در واقع دانش‌آموزان واقعی آنها هستند.

بر این اساس، رئا، زن را در غاری در نزدیکی آگائون پنهان کرد و به کرونوس سنگی پیچیده در آن داد، او با این باور که پسرش است، آن را بلعید. تا زمان تولد، اورانوس و ژرفا، رئا را به لیکتوس در کرت تحویل دادند و از او خواستند که حقیقت پسرش را در آنجا بیان کند. هر چیز کوچک، چه خوب و چه بد، از زئوس می‌آید و او بر اساس انتخاب‌های خود، بهترین یا بدترین بسته را برای کمک به شما فانیان تعیین می‌کند (اود. iv. 237, vi. 188, ix. 552, Il. x. 71, xvii. 632, &c.)، و خود آینده نیز در دست شماست تا به شما کمک کند. او والاترین فرمانروا است که همراه با مشورت، همه چیز را مدیریت می‌کند (ما. ۱۷۵، viii. ۲۲)، خالق تازه‌ای از برق شاهانه، به دور از قانون‌گذاری و همچنین نظم، از آنجا که دایس، تمیس و نمسیس دستیاران آنها هستند (ما. ۲۳۸، ii. ۲۰۵، ix. ۹۹، xvi. ۳۸۷؛ comp. Hes. Op. et D. ۳۶؛ Callim. Hymn. inside the Jov. ۷۹).